Głównym bohaterem powieści jest dwudziestoparolatek - Lester Ballard. Człowiek żyjący, a raczej egzystujący na skraju społeczeństwa, nie wpasowujący się w żadne normy i zasady. Wyrzutek.
       Człowiek popełniający kolejne zbrodnie, próbujący zaspokoić swoje potrzeby ludzkie w brutalny i prymitywny sposób. A każda jego zbrodnia jest bardziej przerażająca, bardziej bestialska.
      Mimo wszystkich popełnionych przez niego zbrodni, mimo odsunięcia go od społeczności, ludzie mu współczują. Widzą w nim poniekąd ofiarę, twór traumatycznych przeżyć z przeszłości.
    I zamiast go powstrzymać, pozwalają mu dalej brnąć w ciemność i brud...


      Po raz kolejny autor przenosi czytelnika w brudny, pozbawiony pewnej dozy moralności świat. Świat mroku, skrajnych emocji i fascynacji. To opowieść o trudzie życia, o samotności i współczuciu. Piękno przyrody łączy się z plugastwem i zepsuciem, miłość i serdeczność miesza się z brutalnością i odrazą, wspaniałość brata się z ludzką słabością.
     Cormac McCarthy, tworząc postać Lestera, przedstawił cały mechanizm zła rodzący się w człowieku. To, jak powoli kiełkuje ono w człowieku, jak zatruwa jego umysł i ciało, jak przeistacza człowieka w bezwzględną bestię. Ścieżkę prowadzącą do samozagłady. Kolejnym problemem w powieści jest samotność, odrzucenie i niezrozumienie. Na przykładzie głównego bohatera możemy przekonać się, że czasem złe czyny nie są czymś zaplanowanym, ale są one obroną przez światem i własną osobą, krzykiem rozpaczy i bezsilności. I że ofiara z czasem może okazać się katem.


     Cormac McCarthy należy do grona tych autorów, których albo się kocha albo nienawidzi. Niestety. Jego powieści mają swój własny styl, niepowtarzalność, wyjątkowość. To coś, co nie tylko szokuje swoim bestialstwem, realnością, namacalnością, ale przede wszystkim wywołuje w czytelniku ciekawość, pewnego rodzaju zachwyt. Słowa i obrazy nie pozwalają czytelnikowi odwrócić wzroku, niemal krzycząc: podobne rzeczy dzieją się lub mogą dziać tuż obok ciebie.
     "Dziecię boże" nie należy do lektur łatwych i przyjemnych. To historia mroczna, pozbawiona piękna, smuta, brutalna. Ale w tej brutalności jest pewnego rodzaju piękno, wyjątkowość. To coś, co przykuwa uwagę czytelnika na dłużej; coś, co fascynuje.
      Zastosowany przez autora minimalizm słowa i formy, szorstkość opisów i zdarzeń, jeszcze bardziej potęguje przeżywanie stworzonej historii.
    "Dziecię boże" - kwintesencja wspaniałej prozy.

Tytuł oryginału: Child of God
Wydawca: Wydawnictwo Literackie
Rok wydania: 2009
Liczba stron: 224

―✧―

      "Outer Dark" is a dark and sad parabolic tale of violent, desires, sins and mysteries. It's a creepy story of people far out of the way of society, able to do what and when they want.
      "Outer Dark" is the story of Rinthy and Culla Holmes, siblings residing in an isolated cabin in Johnson County. Rinthy, a nineteen-year-old girl, gives birth to her brother's baby. Culla, scared of the consequences, takes the baby and leaves it in the woods to die, telling his sister the child fell ill and died and that he buried the child. She knows he lied because she quickly discovers an empty grave and decides to find her child. Rinthy knows that she must find a tinker because no one else has passed their home in months and she supposes that her brother has sold the baby.

     Cormac McCarthy is an impressive writer and his novels always are unique and thrilling. Cormac McCarthy is a true genius.
      I have to be honest with you - reading "Outer Dark" is like a scary and shocking experience. Walking on the edge of the dark chasm of emotions. "Outer Dark" is an amazing novel about fear, sins, devotion and relations between people.



       "Outer Dark" has a lot of great fragments and things hidden between the lines. A grim and horrific relation between siblings. The attitude of residents to a strange and lost girl looking for her child. The weight of sins and decisions. All these amazing and so real descriptions of feelings, people, places, thoughts.




        To be honest - "Outer Dark" can break you because this is not a happy novel. This novel is grim, sad and really difficult and that's why this book is so wonderful and impressive. "Outer Dark" is like a journey to another world. This book is worth reading.

Cormac McCarthy is an American novelist, playwright, and screenwriter. Author of e.g.: "Child of God", "No Country for Old Men", "The Road", "Suttree".
You can find more info about Mr. McCarthy on his official page.

There is no God and we are his prophets.

'You have to carry the fire.'
'I don't know how to.'
'Yes, you do.'
'Is the fire real? The fire?'
'Yes it is.'
'Where is it? I don't know where it is.'
'Yes you do. It's inside you. It always was there. I can see it.'

   "The Road" is a painful, beautiful, horrifying, heartfelt extremely dark novel, a tale of the end of the  World what we know. In the near future everything is changing. The World is covered in ash, the sun blotted out, food is so scarce and cannibalism is the norm. Small groups of people survived the worst  but virtually all other animal and vegetative life has vanished. The new World of grey, black, and white, the new World of no hope, pain, no good and no future.
    For the Father and the Boy, the main characters of the novel, this is the real World, the real life. Every day they have to fight; fight with hunger, with the weather, with danger, with other people. They have to fight for the next sunrise and the next sunset.
     A man and his son are traveling along a highway to the South to avoid the onslaught of winter, across a cold, barren, ash-ridden and abandoned land and pushing all their worldly goods in a wonky shopping trolley.
     But the worst is just coming, they don't know about it yet.

Gdy umierasz, to tak, jakby umierali też inni.

Zapominamy to, co chcemy pamiętać, a pamiętamy to, o czym chcielibyśmy zapomnieć.

     "Droga" to bolesna, piękna, przerażająca i zarazem chwytająca za serce niesamowicie mroczna powieść, baśń o końcu Świata, jaki znamy. W niedalekiej przyszłości wszystko się zmienia. Świat przykrywa pył, słonce przestało świecić i ogrzewać Ziemię, jedzenie jest rarytasem, a kanibalizm stał się normą. Jedynie niewielkie grupy ludzi przeżyły najgorsze, roślinność oraz wszelka zwierzyna umarła. Nowy Świat szarości, bieli i czerni, nowy Świat braku nadziei, cierpienia, braku dobra, braku przyszłości.
       Dla Ojca oraz Chłopca, głównych bohaterów powieści, tak wygląda rzeczywistość, prawdziwe życie. Każdego dnia muszą walczyć; walczą z głodem, z aurą, z niebezpieczeństwem, z innymi ludźmi. Walczą by ujrzeć kolejny wschód oraz zachód słońca.
      Mężczyzna oraz jego syn podróżują wzdłuż wymarłej autostrady na południe w nadziei, że uda im się uciec przed nadchodzącą zimą oraz mrozami. Stąpają po lodowatej ziemi pokrytej grubą warstwą pyłu pchając sklepowy wózek z całym ich dobytkiem.
     Ale najgorsze miało dopiero nadejść, a oni jeszcze o tym nie wiedzieli.
 



        "Droga" to najsmutniejsza historia o walce o przyszłość oraz o próbie ocalenia tych, których się kocha. To poruszająca i jednocześnie przerażająca historia, która może stać się prawdą pewnego dnia.






       Co dzieje się z człowiekiem, kiedy traci grunt pod stopami, wszelkie nadzieje, kiedy traci wszystko, co miał, co kochał, co było dla niego ważne, to, czego potrzebował? Rozmowa chłopca z jego ojcem.Ojcostwo, bezgraniczna miłość i oddanie oraz kilometry pokonywane dla osób, ktore kochamy. Fakt, że człowiek jest w stanie zrobić wszystko, poświęcić wszystko, nawet własne życie, dla osoby, którą kocha.





      "Droga" nie jest łatwą i przyjemną pozycją. Nie jest to radosna historia. Jest to mroczna i trudna opowieść o życiu w najgorszym koszmarze bycia człowiekiem żyjącym na Świecie pogrążonym w cierpieniu, przemocy, ciemności i braku nadziei. Historia jest okrutna, ale Świat, nawet obecny, nie jest miły, jest również brutalny i mroczny. Koniec opowieści jest... bolesny, ale także piękny. Jestem pewna, że zatracicie się w słowach zapisanych na kolejnych kartach tej książki. jedyne, czego potrzebujecie to czas, aby zastanowić się nad kolejnymi fragmentami oraz ukrytym znaczeniu historii przedstawionej w "Drodze".